5. Walvisstaart van Uvita

Eindelijk een nacht prima geslapen. Zo’n rooftop-tent is awesome maar hoge tenten vangen veel wind en wennen aan vreemde geluiden in de nacht is ook een uitdaging. Vannacht dus wel een hele nacht doorgeslapen en daarom lekker fit wakker geworden. We zaten aan ons ontbijtje (koffie, thee en prefab-boterham met Nutella of pindakaas) toen de eigenaar bij ons kwam kletsen. In het Spaans vertelde hij dat op 3km afstand de walvisstaart van Uvita te zien was. Het is een strand in de vorm van een wasvisstaart dat met eb en vloed lijkt te bewegen. We trokken onze bikini aan, smeerden ons goed in met zonnebrandcrème en trokken naar het strand. Het strand was ten opzichten van vorige avond flink veranderd. Nu was het meters breed vochtig zand. De zon scheen volop maar het vochtige zand koelden het strand goed af en maakten het lopen makkelijk. Onderweg zagen we ‘insta-chicka’s’ een poging doen om yoga poses vast te leggen. Laten we zeggen dat de omgeving inderdaad insta waardig is. We kletsen over van alles en nog wat terwijl we genoten van de ochtendwandeling op het strand. Na een klein uurtje kwamen we aan op de staart. Het was een mooi gezicht. We stonden in het midden van de staart met achter ons puntig uiteinden van palmbomen dat overliep in een strand met aan beide kanten zee. En voor ons de brede vin van met rotsen bedekte zandbank. In. Het juiste seizoen kun je vanaf de kust walvissen en orka’s spotten. Helaas hadden we dat geluk nu niet. De dame van het restaurant gister had al gezegd dat in dit seizoen er maar een paar honderd in de Pacific zwommen en de kans om ze te zien dus heel klein is. In augustus en september zwemmen er duizenden! Dan maar genieten van een ochtend zon, zee, strand. Liggend onder een palmboom, met uitzicht op de zee, vliegende rode Ara’s en kruipende krabbetjes. Pura Vida!

Nog even een duik in zee en dan in bikini de 3km lange tocht langs de kustlijn terug. Lekker opdrogen, een beetje bakken en natte voeten die verkoeling geven. Pura Vida! Bij de camping aangekomen doken we onder de douche en fristten we ons op. De douches hier hebben vaak geen warm water en van een prachtig douchegebouw kun je niet spreken (zie foto). Het is vooral praktisch en als het schoon is zijn we al heel blij. Ik heb maar 1 handdoek bij maar die is ondertussen al zo smerig dat ik me soms liever afdroog met een T-shirt die al gedragen is. Alles wordt driedubbel gebruikt voordat het wordt weggegooid (ik heb voornamelijk oude wegwerp kleding en spullen bij). En ach, echt schoon worden we toch pas thuis.

Na het opfrissen sprongen we de auto in opweg naar een plek tussen Uvita en Monteverde in. Rond een uurtje of 5 kwamen we aan op een wildkampeerplek pal aan het strand onder de palmbomen. We zochten een palmboom uit waar geen kokosnoten aanhingen zodat we niet zouden worden gedood door een vallende kokosnoot. Een paar minuten geleden was er namelijk vlak naast ons, vanuit een metershoge palmboom een kokosnoot naar beneden gekomen en met een knal op de grond geploft. Diezelfde kokosnoot besloten we te slachten. Met mega groot kapmes stonden we op het ding te hakken toen een behulpzame ouwere man deze twee chickas wel even wilde helpen. Hij pakte ons kapmes en hakte hem moeiteloos open terwijl hij uitleg gaf over de hak techniek. Ook vertelde hij dat dit een flink grote kokosnoot was, het water misschien iets minder lekker zou zijn maar het kokosvlees juist extra veel en lekker. Nadat hij klaar was vroeg hij of we hier zouden blijven overnachten. We vertelden hem ons plan. Hij zei dat we beter een stukje verder terug konden gaan staan. Daar staan huizen, een cafeetje en is er meer sociale controle. Hij vertelde dat hier wel eens jonge lui op crossbrommers rondrijden en twee meiden toch sneller gezien worden als makkelijk slachtoffer om te beroven. Nou, als een local je dat advies geeft dan nemen wij geen enkel risico. Ondertussen was het al donker aan het worden dus we pakten onze spullen snel in, klapten de tent in en reden naar de plek die ons werd aangeraden. Daar aangekomen was het pikkedonker en parkeerden we de auto aan het strand maar vlak voor een huis. Ook informeerden we in de omgeving of dit een veilige plek was en dat werd gelukkig bevestigd. Die avond hebben we spaghetti gemaakt op ons gaspitje en als toetje smores gegeten gnomnomnom!! Wat een avontuur.

Links achterin, de badkamer.
De veilige wildkampeerplek.