Trinidad

Trinidad is een klein dorpje dat ook UNESCOstatus heeft. De binnenstad is bestraat met grote keien en overal waar je kijkt zie je prachtige architectuur. De mannen met paard-enwagen rijden met toeristen heen en weer en de obers staan voor hun restaurant klanten te trekken. Het is net alsof je terug in de tijd gaat. De gebouwen zijn hier echt prachtig. Goed onderhouden gekleurden huizen vullen het straatbeeld. Met daarin souvenirsshops of kunstgalerijtjes. Omdat wij best van (mooie) kunst houden deden we een rondje in de galerijen. Het was makkelijk om de toeristische ‘posters’ te onderscheiden van de echte kunstenaars. Wij hadden ons oog op drie schilderijen laten vallen. Een realistisch schilderij met een cubaanse vrouwengezicht dat heel fijntjes met olieverf in het grijs geschilderd was, ze droeg een felgekleurde cubaanse vlag die met dikke verfklodders van het doek sprong. Dat contrast vonden we super gaaf. In een andere galerij hadden we een groot surrealistisch gezicht gezien dat ook met dikke verfklodders geschilderd was en dat kwa kleur perfect bij ons slaapkamerschilderij zou passen. De andere was een prachtige oliefant in bruin en grijstinten geschilderd. Hij had een echt hoefijzer op zijn hoofd met daarin een klokje. Het hoefijzer hing met de uiteinden naar beneden dat uitbeelden dat het geluk wegloopt en het klokje beelde het einde van de tijd uit. Een prachtig beeld van een trieste waarheid voor de bedreiging van de olifant. Het hoefijzer en het klokje waren ons alleen iets te modern en we besloten het surrealistische gezicht te kopen. Na een onderhandeling hadden we voor ons een prima prijs en we konden zelfs in euro’s betalen. De verkoopster dacht nog dat we haar te weinig gaven maar met de wisselkoers zijn euro’s toch echt meer waard dan cuc’s. Het schilderij werd zorgvuldig verpakt zodat we het handig mee konden nemen.

Van al het shoppen hadden we honger gekregen en we kwamen uit bij een restaurantje dat een dakterras had. Het was een populair restaurant dat in de loneyplanet stond dus we hadden geluk dat er nog plek was. We kregen eerst een verse Pinacolada op het dakterras waar we genoten van een mooi uitzicht over de stad en de daarachter liggende bergen. Daar zouden we morgen te voet de berg afdalen langs watervallen en nu stonden we te genieten van geweldig mooie zonsondergang. De zon verdween langzaam in de zee en de roze oranje avondlucht werd steeds donkerder. Toen de zon zo goed als onder was, schoven we aan tafel en bestelden we een fles wijn dat door de sommelier aangeraden werd. De wijn was perfect naar onze smaak en het eten was werkelijk verrukkelijk. Dit was echt puur genieten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s