Trinidad – Las Vegas Grande

De volgende ochtend stond er weer een heerlijk ontbijtje voor ons klaar en konden we lekker optijd aan onze tocht beginnen. We hadden besloten de taxi de berg op te nemen en vanaf het hoogste punt een wandelroute terug te volgen. Het zou in totaal 22km zijn. Na flinke onderhandelingen kregen we voor een redelijke prijs een taxi. De prijzen zijn hier redelijk verpest door het toerisme dus we hadden al snel door dat we meer zouden betalen dan in de rest van Cuba. Om precies 10:04uur begonnen we aan de tocht. We daalden de vallei af en kwamen onderweg de mooiste uitzichtpunten tegen. Omdag we nog hoog in de bergen waren konden we ver over de vallei uitkijken. Het was prachtig. Aan het begin van de route stond een oud mannetje in zijn houte hutje bananen en water te verkopen. Voor een paar cuc sloegen we onze voorraad in want we hadden nog een flinke tocht voor de boeg. Bij het hutje lagen twee hondjes lekker te slapen. Een soort Beagle en een puppy. Ze waren super knuffelig dus ondanks dat dit soort hondjes niet even hygiënisch zijn kon ik het niet laten even met ze te knuffelen. Toen we wegliepen liep de pup met zn blije waggelende kontje achter ons aan. Het was echt een schatje maar toen hij nogsteeds bij ons liep toen we de bocht om liepen, besloot ik hem terug de heuvel op te brengen. Met pijn in mn hart namen we afscheid. Dit was een leuk speelmaatje voor Riley geweest.

We daalden verder af en moesten over een steil pad lopen dat aangelegd was met keien. Hier en daar gleden we stukjes naar beneden of verstapten we ons op een losliggende steen. Het was een vermoeiende afdaling van ongeveer 3km maar uiteindelijk kwamen we bij een prachtig meer aan waar de waterval op uitkwam. Het water was niet eens zo heel koud maar omdat we nog een lange tocht te gaan hadden besloten we niet te zwemmen. We liepen een klein stukje verder omhoog, naar het begin van de waterval. Het water stroomde als een witte zijde sjaal over grote rotsblokken de afgrond in. Prachtig!

Op de GPS hadden we een pad gezien dat ons in 4km naar Las Vegas Grande zou brengen, een waterval dat iets lager geleden was. We volgden de GPS en moesten het aangelegde pad verlaten. Volgens de GPS zaten we goed en we gleden rustig door het oerwoudachtige gebied naar beneden. Tot we ineens zwaar geritsel in de struikjes voor ons hoorden. We stonden stil en schrokken ons kapot toen we ineens een stel varkens op ons af zagen komen. Daar waar de varkens vandaan kwamen stond een bordje, ‘Keep Out!’ stond erop. De weg waar wij heen moesten werd versperd door varkens, een waarschuwingsbord en een hoog hek met puntige bambootakken en prikkeldraad. Dit was geen goed teken. Na overleg besloten we het hek wat te volgen om te kijken of er ergens anders een doorgang te vinden was. Tevergeefs liepen we een aantal meter langs het hek tot ook die ophield en uitkwam op niets. Voor ons was dit een zware domper. Een paar honderd meter verder lag de officiële route naar Las Vegas Grande. Nu moesten we kilometers terug ophoog klimmen om weer op de hoofdweg uit te komen. Dat zou meer dan 2 uur extra kosten! Die tijd hadden we niet. We besloten nog een keer te proberen een andere weg te zoeken door de bergen. We volgden de rivier die uiteindelijk het originele pad zou moeten kruizen. Met in ons achterhoofd de ‘domme-toeristen-die-van-het-pad-afwijken’ verhalen, klommen we over grote rotsen langs de rivier. Uiteindelijk kwamen we ook daar vast te zitten. We zouden een stukje moeten zwemmen om weer bij de volgende rotsblokken te komen. Omdat we niet wisten wat er achter die rotsblokken te wachten stond, besloten we teleurgesteld en verslagen om te keren om een lange zware beklimming de berg weer op te gaan. Ons plan om via bergpaadjes de berg af te dalen was mislukt. Nu moesten we hetzelfde lange rotpad weer omhoog. Dit kostten ons ontzettend veel tijd maar ook erg veel energie.

Helemaal opgeven was geen optie, dus toen we weer terug waren bij het begin volgden we de saaie geasfalteerde weg naar waar het pad naar Las Vegas Grande begon. Dit bergpaadje was erg mooi, we kwamen langs berghuisjes en een schattig meisje van een jaar of tien wees ons de weg naar het juiste pad. We moesten over een drietal bambootakken een riviertje oversteken en vlak nadat we die over waren hoorde ik Rachid een harde kreet uitgillen. Hij was in een tak gaan staan die dwars voor zijn schoen zijn voetzool had doorboord. Hij trok de tak eruit en na een paar ademteugen leek de schade mee te vallen. Met de houding ‘niets-aan-de-hand-loop-maar-door’, liepen we verder tot we bij de ingang van Las Vegas Grande aankwamen. Ook hier moesten we wéér 20cuc betalen. We hadden verdorie net flink entreegeld betaald voor die andere waterval. Vandaar dat het pad was afgezet! De binnendoorweg was korter en goedkoper geweest, dat willen die locals natuurlijk voorkomen. We hadden geen andere keus dan ook hier weer te betalen. We daalden een trap af dat weer aangelegd was met stenen en dikke takken. De trapleuning was hetzelfde als die bij ons thuis, alleen hebben wij de dikke takken nog wat meer bewerkt. De daling was gelukkig minder heftig dan bij de vorige waterval maar toch duurde de weg naar beneden voor ons gevoel wel erg lang. Tot we ineens in een prachtige groene oase terecht kwamen. Een witte hoge waterval kletterde over groene met mosbegroeiden stenen en viel met enorme kracht in een helder blauw meertje. Ik kon het niet laten om hier een duik in te nemen en kon wel wat afkoeling gebruiken. Eerst koelden we onze voeten in het koude water. Onze voeten bonkten van vermoeidheid dus dit koude water voelde heerlijk aan! Niet gauw daarna gleed ik verder het meertje in en zwom richting de waterval. Het water was heel erg koud en omdat mijn spieren al verkrampt waren door de beklimming bij de vorige waterval besloot ik er niet heel lang in te blijven om kramp te voorkomen. Toch was het een heerlijke verfrissende duik in een stukje paradijs.

Nu moesten we die steile trap weer helemaal omhoog klimmen. Pff die was ook pittig. Met gloeiende billen en brandende bovenbenen liepen we tree voor tree omhoog. Rachid kon nog een eindsprint nemen maar mijn conditie ging helaas niet verder dan wat ik nu deed. Hijgend en met roodgloeiend hoofd waren we boven gekomen, Rachid iets sportiever dan ik maar de uitkomst was hetzelfde, we waren weer boven. Nu moesten we weer teruglopen naar de hoofdweg dat alweer een beklimming opzich was. We volgenden onze GPS en gingen een heel stuk offroad waardoor we weer wat steile hellingen te beklimmen kregen maar iedere keer werden we beloond met een geweldig uitzicht.

Na in totaal 4,5uur wandelen kwamen we weer op de saaie geasfalteerde weg. Nu moesten we nog 17km bergafwaarts lopen om in Trinidad uit te komen. Door de stomme wegafzetting begin van de dag hadden we geen tijd meer om opnieuw het bos in te gaan, de kans dat het donker zou worden als we daar nog liepen was te groot. We besloten gewoon in hoog tempo de weg te volgen en al liftend de berg af te dalen. Na 1,5uur lopen hadden we nog geen succes als lifters. Vele auto’s met toeristen passeerden ons, taxi’s zaten al bomvol en toeringcars hadden geen oog voor ons. Het zag er naar uit dat we nog een aantal uur zouden moeten doorzetten. Ook geen probleem, want deze weg liep een stuk prettiger en was een stuk minder vermoeidend dan in de bergen. We liepen stug door en af en toe zwaaiden we met een beetje geld naar voorbijkomende auto’s. Tot er opeens een taxi tot stilstand kwam. We renden er naartoe en konden met hem meerijden. Wat een held! Er zat een Duits stelletje in die we vriendelijk begroetten. Al kletsend waren we binnen 20minuten weer in het centrum van Trinidad. Het Duitse stel verklaarde ons voor gek dat we van plan waren het hele eind te lopen. Ze stonden versteld dat we er al een wandeling van 6,5uur op hadden zitten. Ook wij waren uitzonderlijk blij dat we met de taxi mee terug konden, al hadden we lopend ook gered, maar hoe?. Terug in het centrum beloonden we onszelf met een frisse douche en een heerlijk etentje. En met een uitgeblust gevoel kropen we vroeg in ons bedje. Morgen gaat om 6:00uur weer de wekker voor ons volgende avontuur.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s