Cienfuegos

De busrit van Pinar del Rio naar Cienfuegos duurde ongeveer 7 uur. We waren dus in alle vroegte vertrokken maar Marie stond om half 7 klaar met lekkere broodjes kaas to-go en een snelle verse ristretto. We bedankte Marie hartelijk voor de goede zorgen en bespraken onderweg nog hoe geweldig goede gastvrouw Marie was. Alleen al voor die hartelijkheid zou je hier terug willen komen.
Het busstation was verlaten en hoewel we 1uur voor vertrek moesten inchecken ging de Viazulbalie pas 10min voor vertrek open. We hadden een beetje pech want de bus zat al helemaal vol. We konden dus niet naast elkaar zitten en zouden de komende 7 uur even moeten doorbijten. De bus had gelukkig airco, in tegenstelling tot de bussen waar de locals mee reizen. Ik hebt zelfs een gele bus gezien waar ‘Hoogovens’ nog op de voorkant stond. Ook oude connectionbussen zijn niet gek in het straatbeeld. Rachid zat naast een oude Italiaan en ik zat naar een vriendelijke Duitser. De Duitser en ik hebben onderweg wat gepraat over verschillen tussen landen op de wereld en de door ons bezochten eilanden. Hij en zijn gezin gingen door haar Trinidad, wij stapte in de middag uit in Cienfuegos.

Vanaf het busstation was het ruim 10minuten lopen maar Casa Las Gemales. Een jong stel deed open en begroette ons vriendelijk. Diane y Julio, een stel van onze leeftijd. Zij spreekt gebrekkig Engels en hij eigenlijk ook maar laat het liever aan zijn vrouw over. Ze brachten ons naar de kamer waar we nog even hebben zitten kletsen. Ze waren gefascineerd door onze tattoos. Julio zag direct de tattoo van Rachid. De outline van Amerika. Hij wees Florida aan. Zijn zus woont nu in Napels. Toevallig waren wij ook in Napels geweest dus we hadden een leuke connectie. Zijn zus is tweeling en de casa is naar hen vernoemd, Las Gemales, twins. Zo leren we nog eens Spaans.

Diane en Julio regelden voor ons het tripje voor morgen en wij gingen de stad nog even in. Cienfuegos is een stad die bekend staat om haar architectuur. Ook deze staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. We hadden dus grote verwachtingen van deze stad. Omdat het zondag was, was er niet veel te beleven. De winkeltjes waren dicht en er waren nauwelijks mensen in de stad. We dronken een Pina Colada op een van de weinig terrasjes die open waren en gingen opzoek naar een winkeltje voor wat cola en chips. In het stadje was een ijssalon open waar een lange rij buitenstond. Omdat we toch zeeën van tijd hadden, sloten we achteraan aan. Zo’n grote rij moest wel voor iets bijzonders zijn! Na ruim 20 minuten zagen we de wachtende mensen massa alleen maar groter worden. Mensen stonden in groepjes op de stoep te wachten en de rij was opgelopen tot ruim voorbij de volgende winkels. Gelukkig stonden wij nu redelijk vooraan en kregen we een tafeltje toegewezen. De salon was een grote zaal waar de tafeltjes iets te ruim waren opgesteld. Een goede ondernemer had er zeker nog 20 tafeltjes bij kunnen zetten. De verklaring voor de wachtrij buiten, was eerder een gebrek aan ondernemersschap dan de kwaliteit van het ijs. Het was een prima ijsje, simpel maar prima. Na 10minuten stonden we weer buiten en met chips en cola op zak gingen we naar de casa.

Om 19uur konden we bij onze casa aanschuiven voor een heerlijk dinner. Opnieuw was het een zeer uitgebreid dinner. Ik moest denken aan de vierdaagse, dat mijn moeder in de keuken stond te ploeteren om de gasten zo goed mogelijk te verzorgen. Diane had dat ook gedaan. Ze had heerlijk voor ons gekookt. Vooraf kregen we een goed gevulde groentesoep met zelfgemaakte crackers. Als hoofdgerecht kreeg Rachid haaievin en ik heerlijke vis, Bonito, familie van de tonijn. Er zaten zoete aardappeltjes bij, rijst en salade. Wat was dit verrukkelijk! Menig restaurant kan hier niet aan tippen! Als toetje kregen we flan, de bekende Cubaanse drilpudding. Jumjumjum!! Goed eten, geweldige gastvrijheid, wij voelen ons thuis.

De volgende dag stond er een geweldig ontbijt op ons te wachten. Vers sap, vers fruit, lekker brood, een heerlijk eitje en een heel bijzonder pannekoekje. Wat het precies is weten we niet maar het was een pannekoekje zo groot als je handpalm en het had een knapperig randje. Diane zei dat het lekker was met honing. En dat was het zeker! Gnomnomnom, konden we dit thuis maar maken!
Na het geweldige ontbijt stond de taxi al te wachten om ons naar El Nicho te rijden. Een prachtig natuur park met verschillende watervallen. Het was 45minuten van onze casa vandaan en voor 50cuc bleef de chauffeur wachten tot we uitgekeken waren. Het entreegeld was 10cuc per persoon. Het is een prachtig gebied. Je loop zo de jungle in en als je een zijpaadje neemt loop je tegen de mooiste riviertjes aan. Na een stijle helling kwamen we bij een gigantische waterval. Het water was helderblauw en de rotsen van de waterval waren felgroen van het mos. De zon scheen door de palm- en bananenbomen het water in waardoor je de bodem kon zien liggen. We hebben een tijdje staan kijken tot er wat meer toeristen op de plek afkwamen. We liepen nog een stuk de berg op waar we aan het eind een adembenemend uitzicht over de vallei hadden. Je zag de rivier die omringd was door met palmbomen bedekte bergen, overlopen in het grote meer dat in de verte lag. Je kunt alleen begrijpen hoe mooi het is, door het met eigen ogen te zien. Na minuten lang staren naar het mooie uitzicht zijn we weer terug naar de bovenste waterval gegaan. Hier hebben we een frisse duik in het blauwe water genomen. Het water was koud maar lang niet zo koud als ijswater dat uit de bergen stroomt in bijvoorbeeld Oostenrijk. We klauterden via kleine rotsblokken naar de afgrond waar een nieuwe waterval begon. Waar we een uurtje geleden nog naar boven aan het staren waren, stonden we nu met onze voetjes in het kabbelende water naar beneden de afgrond in te turen. Als deze plek niet ontdekt was door toeristen was het misschien wel de mooiste plek op aarde. Hoge watervallen, helder blauw water, palmbomen, er ontbrak niets.

Aan het begin van de middag bracht de chauffeur ons weer naar de casa. Hier hebben we ons opgefrist en zijn we de stad weer in gegaan om te lunchen. Erg veel restaurants en barretjes heeft Cienfuegos niet. Het heeft een lange winkelstraat met eigenlijk alleen maar toeristenkraampjes. Een uurtje door de straat is lang zat en we pakten een taxi voor 5cuc naar Punto Gorda. Een havenplaatsje in Cienfuegos waar twee mooie paleizen staan. Maar ook hier was helaas niet veel te beleven. Het was een mooi haventje, het was er warm maar erg uitgestorven. Het ligt een uurtje lopen van het centrum. En omdat we toch zeeen van tijd hadden liepen we met de zon op onze bol al kletsend naar de stad terug waar we bij restaurant Paladar Ache gegeten hebben.

Toen we terugkwamen werden we weer vriendelijk onthaald door Diane, Julio en vader en moeder. Diane had zelfs onze kamer weer netjes gemaakt, het bed opgemaakt en nieuwe handdoeken neergelegd. Wat een heerlijke vakantie!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s