Cienfuegos – Playa Rancho Luno

Onze laatste dag in Cienfuegos brachten we door op het strand, Playa Rancho Luna. Een afgelegen strand waar in het weekend de locals hun tijd doorbrengen. Het is een mooi onderhouden strand met veel barretjes. Met de taxichauffeur spraken we af dat we tegen 16uur weer opgehaald wilde worden. We waren het strand nog niet op of er werden al strandbedjes voor ons klaargelegd. Onder een rieten parasol hebben we gezellig liggen kletsen en liggen kijken naar verschillende mensen op het strand. Het was er lekker rustig dus we hoefden nergens rekening mee te houden. De barjongen konden we wenken als we een drankje wilde dus dat was ook heel relaxt. Bij een verkoper hebben we nog 6repen pindakoeken gekocht. Eerst kochten we er maar 1, maar na een hap geproefd te hebben rende Rachid de verkoper achterna om er nog wat in te slaan. Ook voor in de bus morgen!

Ook hier heb ik een bijzonder toiletbezoek mogen ervaren. In een groot stenen afgelegen gebouw was de douche en het toilet te vinden. Voor de deur lag een iel Cubaans mannetje te slapen. In eerste oogopslag dacht ik dat ik verkeerd was en dat het een zwerver was. Het bleek de toiletmeneer te zijn. Voor 1cuc gaf hij me een stukje toiletpapier en mocht ik in een gigantisch verlaten betonnen gebouw naar het toilet. Het leek wel een sportkleedruimte met 15 toilethokjes, zonder deur, naast elkaar. Het was een gat in de grond met daarboven een poseleinen voetstandaard. Als een geleerd Indiër wist ik positie in te nemen en mezelf nog net niet onder te pissen. Naast het hokje stond een kartonnendoos met gebruikt toiletpapier. Het was duidelijk dat de mijne daar ook in moest worden gedeponeerd. Duidelijk de schoonste gooide ik het papiertje braaf bij de stapel schijtvelletjes. Ik was nog niet bijgekomen van dit avontuur of onze toiletmeneer stond al bij een van de douches. Ik mocht mijn handen wassen onder de douche terwijl meneer bewonderend toekeek. Ik liep snel naar de uitgang maar toiletmeneer wilde mij niet zomaar laten gaan. Hij vroeg mijn naam en omdat ik waarschijnlijk de eerste en enige gast was die hij vandaag te spreken kreeg, vertelde ik hem dat ik Margriet heette. Like Margaretha. Hij vertelde dat zijn naam Billy was en dat hij poëzie schreef. Hij begon te zingen in het galmende lege toiletgebouw. Iets met, Margaretha zo mooi als de maan. Toen hij klaar was met zn serenade bedankte ik hem lachend en wilde naar buiten lopen. Hij ging voor de deur staan en vroeg of ik kinderen had. Si, uno! Zei ik snel en dacht aan die lieve Riley die nu veilig bij opa en oma was. Hij vroeg of ik hier samen met mijn partner was en ook deze vraag was snel beantwoord. Met een teleurgesteld hoofd liet de iele Cubaanse toiletmeneer me gaan. ‘je kunt hier straks wel douchen’ zei hij nog. Buiten stond een medewerker van een naastgelegen bar te wachten en vroeg of er geen problemen waren. Ik zei ‘no problemo, a bit crazy’ en lachend liep hij een eindje mee tot we weer onder de mensen waren. De volgende keer plas ik gewoon in zee!

Helaas vloog de tijd voorbij en stond de chauffeur al met zijn oude fiat op ons te wachten om ons maar de casa te brengen. Bij de casa werden we weer zoals altijd vriendelijk onthaald. Ze zijn altijd zo blij als wij er zijn en met het gebrekkige spaans/engels proberen ze nog een gezellig praatje te maken. Om 18uur kregen we weer een heerlijk uitgebreide maaltijd. Groentesoep, salade, malse kip en ons favorieten toetje, Flan. Na het eten werden we uitgenodigd om een potje domino te spelen. De mannen tegen de vrouwen zei vader. Die overigens ook helemaal weg is van Amerika en Engelstalige popmuziek. Om 20uur werd er via de intercom geroepen ‘I am waiting’. Hij zat er al helemaal klaar voor. De hele avond speelden we Domino met Julio y Mercy, de papa en mama des huizes. Wat hebben we gelachen. De fiches vlogen over de tafel en we lachden ons rot over ons fanatisme. De mannen maakten in het begin geen schijn van kans maar na mate het spel vorderde des te meer ze elkaar begrepen waardoor ze een comeback maakten. Uiteindelijk werd het gelijkspel. Het was hilarisch om zonder elkaars taal te spreken toch nog zoveel lol met elkaar te hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s