Cuba – Havana dag 1

De aankomst op een vreemd vliegveld is altijd wat overweldigend. Vreemde gebruiken, strenge beamtes, geen idee waar je heen moet en dit keer spreken we ook de taal niet. Het grote voordeel is dat iedereen dezelfde kant uit moet. We volgden de menigte en sloten aan in de rij voor de ‘securitycheck’ en de paspoortcontrole. We merkten direct dat het de vreemde taal een uitdaging zal gaan worden de komende tijd. Niemand spreekt ook maar een woord Engels dus we deden gewoon wat we dachten dat goed was. Toen we eenmaal onze rugzakken van de band hadden gehaald sloten we aan in de rij voor de douane. We hadden in het vliegtuig een formuliertje gekregen om op in te vullen of we iets aan te geven hadden. Het grote probleem was bij ons eigenlijk een hele kleine, we hadden geen pen. We moesten dus de lange rij voor de douane verlaten en met ons beste handen-en-voetentaal en vriendelijkste lach een pen ritselen bij een medewerker. Opvallend is dat alle dames super korte rokjes dragen met opvallende zwarte panty’s eronder. Iets dat wij in Nederland zelfs tijdens het stappen ietsjes te gewaagd zouden vinden, wordt hier gedragen als werkkleding.

Toen we eindelijk de luchthaven konden verlaten, mochten we aansluiten in een nieuwe rij. De rij om ons cashgeld om te wisselen naar Cubaans geld. We hadden in Nederland flink wat euro’s meegenomen want we wisten dat het gebruik met de betaalpas niet mogelijk was en ook de creditcard wordt niet overal geaccepteerd. Terwijl we in de rij stonden sloot er een Brits stel aan die ponden hadden meegenomen. De beveiliger vertelde dat de automaten alleen USDollars, CANDollars of Euro’s accepteerden. Waren wij even opgelucht dat Nederland wel met de Euro heeft meegedaan.

Cash opzak en rugzak op, wij waren klaar om Cuba te verkennen. Binnen 5 minuten werd er een taxi voorgereden en zaten we op de achterbank opweg naar Havana. Het ritje duurde ongeveer een half uur en kostte 30CUC. De chauffeur wilde indruk maken en brabbelde wat Duitse woordjes maar dat was gauw afgelopen. Hij zei dat de gordel omdoen in Cuba ook niet nodig was maar deed hem zelf wel om. We reden door de straten en overal waar we keken reden old-timers voorbij die achtervolgd werden door grote zwarte wolkpluimen. De chauffeur scheurde van links naar rechts en uiteindelijk kwamen we heelhuids aan bij onze Casa.

Blijkbaar was de reservering niet juist doorgekomen want de eigenaresse rende naar de buurvrouw om daar een kamer te regelen. Wat een geluk, een Engelstalige dame stond boven aan de trap en begroette ons vriendelijk. Ze bracht ons naar een kamer en vertelde ons wat toeristische informatie over Cuba. Onze Casa lag goed in het centrum en op loopafstand van alles dat we wilden zien. We fristen ons op en gingen op pad.

Vanuit de Casa liepen we eerst richting de kade. Een prachtige wilde zee sloeg haar golven stuk op de rotsen onder ons. Achter ons lag het stuk “moderne” centrum dat bezaaid was met hoge woontorens en hotels. Naast ons liep een drukke weg waar oldtimers af en aan reden langs authentieke gebouwen en voor ons lag het fort wat het beeld van Havana compleet maakte. Met de avondzon op ons gezicht slenterden we over de kade richting het centrum. Aan het eind van de kade lag een groot plein met een gigantisch beeld dat de revolutie eerde. Vanuit het plein liepen we de binnenstad in waar een gezellige drukte was ontstaan. Overal was live muziek te horen en zaten restaurantjes vol met toeristen en Cubanen. We besloten bij een van de restaurantjes met live muziek een cocktail te gaan drinken. Het was geweldig om ons te begeven in zo’n romantische en gezellige atmosfeer. Sommige mensen maakten een dansje als ze voorbij liepen of bleven even staan te genieten van de muziek. Het was echt puur genieten.

Omdat we geen internet hadden waren we aangewezen op de LonlyPlanet. Een geweldig goede reisgids met tot nu toe alleen maar goede aanraders. In de LonlyPlanet werd een tapasrestaurantje, aangeprezen waar we besloten te gaan eten. Lamparilla 361 Tapas y Cervezas, vernoemd naar haar gelijke adres. Een restaurant zonder voorgevel zat bom en bom vol. Boven op de vliering was nog een tafeltje vrij en met gebukt hoofd liepen we over de bovenverdiepig naar onze tafel. Een gezellig restaurantje, lekkere muziek en nóg lekkerder eten. Ook de biertjes waren geweldig en werden geserveerd in een koperen beker alsof we in de middeleeuwen waren beland. Wat een goed begin van de vakantie. Nu al prachtige dingen gezien en heerlijke sfeer geproefd. We voelen ons helemaal op ons gemak!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s