Jamaica – Negril 2.0 – Blue Hole

Na een halve ochtend in de Knutsford Express kwamen we aan in Negril. We waren de bus nog niet uit of de taxichauffeurs stonden al aan ons te trekken om ons mee te nemen. Lotte liep direct naar de kiosk om tickets voor as. zaterdag te kopen en ik glipte tussen de chauffeurs door naar onze bagage. Een van de chauffeurs zei dat ons hotel op ruim 20min lopen lag en liet dat zien op de telefoon. Hij zou ons brengen voor 5 dollar en aangezien we loodzware backpacks meehadden en het zo’n 30 grade was, vonden we dat wel een goede deal. We namen plaats op de achterbank van een oude auto en reden richting het hotel. We kwamen er al gauw achter dat dit geen officiële taxi was. En ook het imposante litteken in de nek van de taxichauffeur maakte de rit extra spannend. Gelukkig kwamen we binnen 10 minuten aan bij het Resort “White Sands” en werden we zonder enig probleem voor de deur afgeleverd. Het resort heeft prachtige kamers en was heerlijk schoon. Het resort heeft een strandbar met ligbedjes uitkijkend op een azuurblauwe zee. Hemel op aarde! Nadat we wat kleine boodschapjes gehaald hadden besloten we de rest van de dag op het strand door te brengen. S’avonds hebben we weer heerlijk gegeten bij Kenny’s, ons favoriete (Italiaanse)restaurant.

De volgende ochtend stonden we vroeg op om een excursie te regelen naar Blue Hole. Vanuit het resort was het zo’n 80USD om een transfer te boeken. Blue Hole ligt net buiten het centrum van Negril dus wij besloten op straat een taxichauffeur aan te spreken. We waren zijn eerste klanten en zijn eerste bod van 80USD. Nou, dat gingen wij er niet voor betalen. Wij vertelde hem dat we wisten dat het heel dichtbij was, het was nog vroeg op de dag dus hij was vroeg terug om die dag nog meer klanten te hebben. Voor 50USD mocht hij ons meenemen. Hij had al gauw door dat er bij ons niet meer te halen viel en we spraken een half uur later voor het resort af. Hij bracht ons naar Blue Hole met een korte tussenstop bij de ATM.

Bij Blue Hole aangekomen moesten we 10USD betalen om het terrein op te mogen. We kregen een bandje om en liepen vol verwachting het terrein op. Het was de poolside van een hotel. Tussen grote groene bebossing lag een mooi zwembad, een leuk strandtentje waar reggaemuziek vandaan kwam en een aangelegd volleybalveldje van wit strandzand. Een paar meter verderop zagen we twee Jamaicaanse jongens die ons vriendelijk begroetten. Een van de jongens had duidelijk een ongeluk gehad. Hij had hele scheve tanden, zijn schouder leek wel uit de kom te zijn vergroeid en zijn lichaam zat flink onder de littekens. Ze stonden bij de Blue Hole dat eigenlijk een sinkhole was midden op de poolside. We waren er niet echt van onder de indruk. Als je de foto’s op internet geloofd, verwacht je midden in de jungle een prachtige helder blauwe sinkhole tegen te komen. Het was duidelijk dat de prachtige natuur, plek had gemaakt voor een hotel dat de Blue Hole als toeristische trekpleister gebruikte. De Blue Hole zelf was wel gaaf om te zien. Hij was 35ft diep, nóg dieper dan de Blue Hole in Ocho Rios.

Daar sta je dan, te turen naar de diepte waar geen eind aan lijkt te komen. Met zware benen en zenuwen waar we pas op Jamaica kennis mee hadden gemaakt, stonden we te aarzelen wanneer we zouden springen. Lotte stond uiteraard als stoere diva als eerste boven de afgrond. De minuten tikte weg maar uiteindelijk nam ze een flinke stap en met een gil die steeds verder weg leek te gaan, viel ze als een potloot, loodrecht de afgrond in. Nu was het mijn beurt. En ook ik stond minuten lang te aarzelen met mijn hart in mijn keel. Doodsbang nam ik de stap richting te afgrond en kon van angst geen geluid uit mn keel krijgen. Ik hoorde een kreet van onder uit de zinkhole en wachtte tot het water mijn lichaam opslokte. Met een flinke kracht kwam ik neer in het water waardoor ik een heel eind het water in gezogen werd. Met een euforisch gevoel kwam ik weer bovenwater. Wat was dit gaaf zeg! Zo’n diepe sprong hadden we nog nooit gemaakt!

We besloten nog een keer te springen en hebben daarna nog een tijdje aan het zwembad gelegen. Ook kregen we nog een korte rondleiding door het hotel dat een prachtig uitzicht had vanaf boven op de berg over het eiland richting de oceaan. Na het uitzuigen van was rietsuiker waren we helemaal voldaan en zijn we door onze chauffeur afgezet bij de supermarkt waar de souverniertjes hebben ingeslagen. De rest van de dag hebben we doorgebracht aan het strand. Waar we een suikerspin meneer tegenkwamen en een propper “mooi meisje” hebben leren zeggen. Wat een geweldig eiland. Gastvrij, heerlijk warm en vooral gewoon lekker relaxt! We genieten!

Advertenties

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s