Jamaica – Negril

Al vroeg in de morgen stonden we op om een snorkeltrip te doen. Gisteren had een hele aardige Jamaicaanse gids ons geholpen met bustickets, dus we wilden wel met hem de snorkeltrip doen. Later bleek dat alleen de bestuurder van de boot meeging, ‘The Captain’ noemde hij zichzelf. Hij moest alleen nog even tanken voordat we konden vertrekken en vroeg ons daarvoor alvast 20 dollar. Normaal had dit ons verbaast maar voor Jamaicaanse begrippen zal deze vraag vast normaal zijn. Na een half uurtje, zagen we The Captain met een jerrycan vol benzine over het strand rennen. Hij wuifde ons dat we konden komen en hielp ons heel galant zijn bootje in. Na een klein eind varen kwamen we bij het rif aan. De gids vertelde ons hoe we het beste van de boot af konden springen en deed onze zwemvesten aan. Hij zei dat het veel relaxter was met zwemvest omdat je dan blijft drijven. Nou vooruit, dan maar met zwemvest het water in. Het water was helder en overal waar we keken zwommen felgekleurde visjes. We zwommen tussen een grote school blauw met geel gekleurde vissen, zagen zeeegels, zeesterren en als kers op de taart een pijlstaartrog! Het was onwijs mooi, heerlijk warm water, prachtige vissen, mooi koraal en vooral heel ontspannen. We hebben zó de slappe lach gehad. We lagen rustig te dobberen in ons zwemvest en te kletsen over alle mooie vissen tot we schijnbaar afgedreven waren en ik vol in het koraal terecht kwam. Ik voelde allemaal glibberige bladeren die langzaam over mijn benen aaiden. Met een klein angstig piepje riep ik ‘help’. We kwamen niet meer bij van het lachen dus het is maar goed dat we zwemvesten aanhadden!

Op de boottrip terug naar de kust vertelde The Captain over hoe filosofisch hij Bob Marley vond en dat zijn boodschappen echt het Jamaicaanse leven vertelden.

De rest van de dag brachten we door in de bus naar Ocho Rios. Bij Knutsfordexpress kochten we 2 bustickets voor 50dollar terwijl de beveiliger van het resort ons had getipt voor een chauffeur die ons voor 300 dollar zou brengen. De bus rijdt precies dezelfde route, heeft airco en ruime zitplaatsen, dus prima te doen!

Aan het eind van de middag kwamen we aan in Ocho Rios. Het was een klein eindje lopen naar Reggae Hostel. Het hostel lag nogal verscholen dus we moesten de weg vragen bij een restaurantje. De serveerster bracht ons een eindje opweg en droeg ons over aan een ander Jamaicaans vrouwtje om ons verder te brengen. Dit vrouwtje had een souvenirswinkeltje en zette vlechtjes bij iedereen die dat wilde. Eenmaal bij het hostel aangekomen wees zij uiteraard nog een keer op het feit dat we echt langs moesten komen in haar winkeltje.

Bij het hostel werden we super gastvrij ontvangen door Sata, de receptionist. Hij bracht ons naar onze kamer en gaf ons daarna een korte rondleiding naar waar we de keuken konden vinden. Daarna hebben we ons gauw opgefrist en hebben we Jerk Chicken gegeten bij het restaurantje waar we de weg gevraagd hadden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s