San Diego

Het zijn alweer onze laatste dagen maar we hebben nog lang geen zin om onze vakantie te beëindigen. We hebben al zo veel gave dingen meegemaakt en we willen nog zoveel gave dingen beleven! Vier dagen San Diego, we gaan er nog wat moois van maken.

De dag van aankomst in San Diego hebben we niet veel meer gedaan. We hadden er al een autorit van 5 uur opzitten en het was inmiddels etenstijd. Bij de Hooters hebben we onbeperkt chickenwings gegeten en honkbal gekeken. Het was Halloween en alle serveersters liepen in gekke pakjes rond, wel even wat anders dan de oranje broekjes en witte tanktops die we van ze gewend waren.

De volgende ochtend zijn we na een prima ontbijtje (bagel met creamcheese, een chocolademuffin en waffels) naar USS Midway gegaan. Rachid mocht gratis naar binnen omdat hij militair is. De USS Midway is een vliegdekschip dat vernoemd is naar de slag om Midway WW2. Het is een gigantisch schip en iedere kleine ruimte is benut. We konden overal kijken, de slaapvertrekken, de monitorkamers van de gevechts- en luchtverkeersleiding, de officiersvertrekken, de motor en we hebben zelfs bij de brug een rondleiding gehad. Overal lopen oude baasjes die vroeger gediend hadden, om alles uit te leggen over het schip en over alle processen op het schip. Hoe de vliegtuigen opstijgen en moesten landen en dat het schip in een hoek loopt zodat de kisten tegelijkertijd konden opstijgen en landen om het allemaal efficiënter in te kunnen zetten. Het is er reusachtig en je hebt niet het idee dat je op een schip loopt als je er ronddwaalt door alle gangen en vertrekken. En je ziet al helemaal hoe gigantisch het schip is als je op het dek loopt met daarop een aantal gevechtsvliegtuigen en helicopters. Maar voor het stijgen en landen is het helemaal niet zo groot, daarmee worden ze geholpen door katapulten om zo te worden gelanceerd of juist te worden afgeremd. Het idee dat dit schip operationeel is geweest (weliswaar na WW2), dat er werkelijk kisten af en aan hebben gevlogen, daar waar wij nu staan, is wel een heel tof idee!

S’avonds hebben we de finale van de World Series bij Whiskey Girl gekeken. Ja, weer met bier, chickenwings en nacho’s. De avond kon al helemaal niet meer stuk toen de Astros kei hard wonnen!

Seaworld werd onze volgende bestemming. Het is een soort dolfinarium maar dan veeeel mooier en leuker! We hebben er de hele dag van show naar show gelopen. We begonnen bij de dolfijnenshow waar we in de wetzone gingen zitten. Precies in het midden, redelijk vooraan. En wat een leuke show voerden ze op. Prachtig hoe ze met een handbeweging de dolfijn van alles kunnen laten doen. De chemie tussen het dier en de trainer is echt tof om te zien. Van de dolfijnenshow gingen we naar de zeeleeuwenshow waar ook een schattige otter in speelde. En vanaf die show sloten we aan bij de Orcashow. Wat een gigantisch mooie beesten zijn dat! Als zo’n groot beest een sprong uit het water maakt weet je niet wat je ziet. Echt heel groot en mooi! We vonden het wel zielig voor de orca’s, zo’n klein stukje leefgebied voor zulke grote beesten. Seaworld benadrukt wel iedere keer hoeveel ze zich inzetten voor een betere onderwaterwereld door studies en onderzoeken te doen, door ook in het park alles milieuvriendelijk te houden en door gestrande dieren te redden. Nadat we bij de orcashow waren geweest liepen we naar de verblijfplaats van de dolfijnen. Er zwom net een dolfijn aan de rand van het bad. We mochten de dolfijn op de rug aaien en de dolfijn bleef heel relaxt liggen. De huid van de dolfijn was een beetje glibberig maar heel zacht. Super cool dat we een dolfijn geaaid hebben!! De dolfijnenshow hebben we twee keer gezien. Wat deden ze het goed. Met als afsluiter 16 dolfijnen die tegelijkertijd in de lucht springen, prachtig!

De laatste dag was alweer aangebroken. We hadden niks op de planning en nu we toch dicht bij de grens met Mexico zitten bedachten we om een dagje Tijuana te doen. Even de grens over om een Tequila te drinken en weer terug, althans dat dachten we. We waren net de grens over toen we in een sloppenwijk terecht kwamen, voorgevels van huizen die nog niet af waren, overal mensen die op straat hingen of op de bergen afval aan het zoeken waren naar iets bruikbaars. Wat een wereld van verschil met Amerika. Wij dachten dat we wel bij een mooi strand zouden belanden of in ieder geval ergens een tentje konden vinden om wat echte taco’s te proeven. Na een uurtje rijden hadden we het wel gezien. We kunnen in ieder geval zeggen dat we in Mexico zijn geweest maar daar is ook alles mee gezegd. We besloten snel terug te gaan naar San Diego. Maar dat snel teruggaan zat er niet in. Vlak voor de grens stond het muur en muur vast. Honderden auto’s die de grens over wilden stonden in de rij voor de Amerikaanse grenspost. De rij was ongeveer 1 kilometer lang en het zou uiteindelijk 3 uur duren voordat we de grens konden oversteken. Tijdens het wachten liepen er allemaal Mexicaanse verkopers langs de auto’s om de gekste dingen te verkopen, van plastic schildpadden tot smoothies en churros. Wat een figuren lopen hier zeg! Er was zelfs een verkoper die een puppy van ik schat 5 weekjes oud bij zich had. Het was zo verschrikkelijk zielig! Ik wilde de puppy redden! Maar als je er eentje meeneemt dan blijf je de handel in leven houden. De moeder hond lag nu vast ergens zonder puppies te verhongeren, de puppies worden op straat gegooid als ze te oud worden voor de verkoop en de enige die zijn zak gevuld krijgt is de verkoper, wat een eikel!!!

Na een halve dag in de auto zitten voor de grens mochten we eindelijk langs de paspoortcontrole. En we hadden het kunnen weten maar opnieuw werden we eruit gepikt voor een extra controle. Na bijna opnieuw een uur in de auto wachten werd onze auto van top tot teen geïnspecteerd. De motorklep moest open en er kwam een drugshond door de auto snuffelen. Stonden we op de grens bij Mexico met ons toeristengedrag, eens maar nooit weer!

Pas aan het eind van de middag kwamen we aan bij ons hotel. We moesten ons nog haasten ook want om 18uur had Rachid een luxe restaurant gereserveerd voor onze laatste avond. Het restaurant was super hip en het zat bom en bom vol, maar goed dat Rachid al weken geleden gereserveerd had! We hebben echt mega lekker gegeten! Oesters, de lekkerste buttermilk biscuit, steaktartaar. Het hoofdgerecht bestond uit een mega groot stuk ribeye met een aangeschroeid laagje wat een super lekkere bite gaf! En dan een perfecte wijn erbij, dat is toch genieten! En toen kwam het toetje. Een soort koker van een hard laagje melkchocola met vulling van cream, cake en crunch. Ooohhh dat toetje was echt echt echt heul lekker!!! Wat was dit een knaller van een afsluiting van een geweldige huwelijksreis en van een fantastische tijd samen. De volgende ochtend vliegen we alweer terug om elkaar weer 2 maanden te moeten missen maar wat is het geweldig om dit samen te mogen meemaken en te kunnen doen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s