Canyonlands

De naam zegt het al, het land van de Canyons. Vandaag brachten we een bezoek aan het National Park dat bekend staat om haar Canyons én Dead Horse Point. Een half uurtje rijden vanaf het hotel kwamen we aan bij Dead Horse Point. Een geweldig mooi uitzicht over een prachtige vuurrode vallei met de groene Colorado river die door de canyons stroomde. Bij een van de uitkijkpunten hadden we perfect zich op Dead Horse Point. Een stuk canyon dat lijkt op een soort paardenhoef en 2000 feet boven de Colorado river uittorent. Cowboys lieten vroeger hier hun paarden achter als ze de paarden niet wilde hebben. De paarden stierven dan aan uitdroging of stortten zichzelf ter pletter in een poging water uit de 2000 feet lagere rivier te halen. Een afschuwelijk idee dat ze de paarden voor dood achterlieten, met zicht op de rivier waar ze niet bij konden. De omgeving was adembenemend mooi met een akelige nasmaak.

Een stukje verder op reden we Canyonlands binnen. Het is alsof je in de aarde kan kijken. Je ziet de aardoppervlakte die ineens onderbroken wordt door een gigantische scheur van kilometers lang waardoor je de aarde als het waren inkijkt. Verschillende aardlagen maken dat er nog meer diepte in de Canyons lijkt te zitten.

In Canyonlands ligt ook een zoutvlakte. Doordat hier vroeger een zee lag, is de grond erg zoutrijk. Ze pompen water naar de zoutrijke grond diep in de aarde. Dit water vermengt zich dan met het zout en wordt weer ophoog gepompt en drooggelegd. Om het proces van zoutwinning te versnellen geven ze het omhoog gepompte water een blauwe kleurstof zodat het water sneller verdampt. Zo’n felblauw veld midden in Canyonlands is toch wel een beetje een gek gezicht.

Door de Canyons heen loopt een weg dat alleen bestemd is voor crossmotoren, fietsers en auto’s met 4x4drive. Helaas was onze auto niet geschikt om offroad te gaan maar vanaf boven konden we meegenieten met de wagens, motoren en fietsers die meters onder ons door de gevaarlijke vallei reden. We hadden het er samen nog over dat het wel erg gaaf moet zijn om daar met een motor te kunnen rijden maar dat met een verkeerde inschatting of moment van onoplettendheid, je je leven niet meer zeker bent. Later lazen we op het nieuws dat er een paar dagen eerder een motorrijdster de macht over het stuur was verloren en zo de afgrond ingereden was. We konden het ons goed voorstellen met al die steile hellingen en smalle zandweggetjes.

We hebben prachtige uitzichten gezien. Zelfs als je het met eigen ogen ziet is het niet voor te stellen hoe immens groot dit landschap moet zijn. Hoe klein en kwetsbaar je als mens bent en hoe groot en krachtig de aarde is door alleen maar te bestaan. Onvoorstelbaar indrukwekkend!

S’avonds hebben we de dag afgesloten in de lokale brouwerij van Moab onder het genot van honkbal en wat biertjes. We hebben er tot laat in de avond zitten kletsen en lachen met Ken, een gepensioneerde geoloog die vaak drie uur reed om hier een biertje te komen doen. Steeds meer mensen haakten aan bij ons gesprek waardoor er uiteindelijk een super gezellige sfeer hing. Hoe gezellig, aan de bar hangen, lachen met locals en je verbazen over verschillen en overeenkomsten. Wat is het leven toch geweldig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s