Zonsopkomst in Pokhara

Vandaag zijn we om 5 uur opgestaan om de zonsopkomst te kijken op Sarangkot. We reden om half 6 met een taxi hoog de bergen in. Ijzig koud en in de mist zaten we te wachten op de opkomende zon. We zaten tussen de Japanners met hun irritante gelach en fotogeklik (terwijl er nog niets te zien was). We hadden bedacht om een stiekeme middelvinger op te steken als de Japanners ons op de foto wilde zetten, een heel kleintje maar, gewoon om hun foto te verpesten. Naast ons stond een Japanner die we al eerder gezien hadden, in de bus. We herkende hem aan zijn blauwe petje. Opeens liet hij ongegeneerd een kei harde vieze scheet!! Lotte zat precies met dr hoofd thv zijn billen. Lotte sprong gillend op uit de scheetwalm. Gadverdamme! We zagen in onze verbeelding een groene cartoon scheetwalm rond ons hoofd hangen en dat op een lege maag! Ranzig!! We stonden op en probeerden dichterbij de reling wat frisse lucht te krijgen. Uitkijkend over de vallei werd langzaam het dorp onder ons zichtbaar. Maar helaas geen zon. Het was zo bewolkt dat we de zonsopkomst niet goed konden meemaken. We zouden het Himalaya gebergte moeten kunnen zien liggen, maar door de mist was er geen berg te bekennen. Een klein, met sneeuw bedekt topje van een berg hebben we gezien. Wat een prachtig uitzicht had moeten zijn, was helaas door de mist uitgelopen op niks. Maar ja, de natuur kun je niet sturen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s